«MEGA» το της θαλάσσης κράτος!

Του Δημήτρη Ρομποτή* Των Θεοφανείων σήμερα, αγιασμός των υδάτων, η κατεξοχήν γιορτή των Ελλήνων καθότι από αρχαιοτάτων χρόνων θαλασσινός λαός είμεθα και από νεοτάτων μας διακρίνει η διαρκής έφεσις προς τον …καταποντισμό! Εθνική γιορτή, θά’λεγα, επειδή η τάση να τα κάνουμε θάλασσα είναι σύμφυτη με την ταυτότητά μας, όπως και να την εννοούμε, την έχουμε μπολιασμένη στο υποτιθέμενο συλλογικό DNA μας. Ποντοπόροι, θαλασσοπόροι …οδοιπόροι οι ανά τους αιώνας «Ελληνοι» (έτσι έλεγε κάποιος ομογενής από την Αστόρια σε στιγμές πατριωτικής εξάρσεως) διαπλέουν θάλασσες, λίμνες και ποτάμια, από τους αχανείς ωκεανούς μέχρι τον Ορινόκο της Βενεζουέλας, από τον Αχελώο και τη θρυλική…

Continue Reading

Η Οιδιπόδεια στιγμή του Τζωρτζ Παπανδρέου

Του Δημήτρη Ρομποτή* Ενα από τα «Νιου Γίαρ’ς Ρεζολούσιόνς» μου φέτος ήταν να σταματήσω να ασχολούμαι από αυτό το β(λ)ήμα με τα «πολιτικά» της Ελλάδος ή με τα της καθ’ημάς ομογενείας. Μ’άλλα λόγια να κόψω τις μαλακίες και να αφιερωθώ στο κατεξοχήν λογοτεχνικό και …αλογοτεχνικό μου έργο καθώς υποφέρω ούτως ή άλλως από …ιππόταση. Ελα όμως που η επικαιρότης καραδοκεί και ανατρέπει κάθε «ρεζολούζιον», κάθε υπόσχεση ή κανόνα όσο αποφασιστικός κι’αν είναι κανείς κι’όσο σιδηρά αν έχη τη θέληση. Από την άλλη, τί νόημα θα είχε μια υπόσχεση ή ένας κανόνας εάν δεν επρόκειτο να παραβιαστή; Τί αξία θα είχε…

Continue Reading

Δημοκρατία όταν μας εξυπηρετή …

Του Δημήτρη Ρομποτή* Α ρε να μην είμαι βουλευτής τώρα! Θα τά’χα κονομήσει (σύμφωνα με τον Χαϊκάλη και την άλλη κυρία των ΑΝΕΛ) και θα είχα σώσει την Ελλάδα εφόσον η ψήφος μου θα βοηθούσε να αναβληθή ο επερχόμενος όλεθρος του ΣΥΡΙΖΑ, η άτακτη χρεοκοπία, η τακτική, κατά τα άλλα, φυγή κεφαλαίων και κεφαλιών και γενικά όλοι οι σεισμοί, λιμοί και καταποντισμοί που επισείονται αναφορικά με το απευκταίο σενάριο της εκλογικής αναμέτρησης και της σίγουρης νίκης των «λάθος» ανθρώπων! Δεν νομίζω να υπάρχη άλλη χώρα όπου η δημοκρατία, όπως τέλος πάντων λειτουργεί, να χρησιμοποιήται ως σκιάχτρο κατ’αυτόν τον τρόπο από…

Continue Reading

Μητσικώστας για Πρόεδρος!

Του Δημήτρη Ρομποτή* Μετά την την αποτυχία της υποψηφιότητος Δήμα στη χτεσινή, πρώτη εκλογή, και λαμβάνοντας υπόψη την κρισιμότητα των περιστάσεων δια το παρόν, το μέλλον, κυρίως δε για το παρελθόν της Ελλάδος, έμπλεος υπευθυνότητος και με πάσα σοβαρότητα θεωρώ ότι ο ελλογιμώτατος Γεώργιος Μητσικώστας, παραγωγός και παρουσιαστής του «Μήτσι Σόου», συγκεράζει όλες τις προϋποθέσεις και τα χαρίσματα που απαιτεί ο θεσμός για να λειτουργήση προς όφελος του κοσμάκη (κατ’αντιδιαστολή με τον κόσμο) και της χώρας. Είναι καιρός η Ελλάς να αποκτήση έναν πραγματικά ευρηματικό πρόεδρο, έστω και με κουτσουρεμένες αρμοδιότητες ή μάλλον ακριβώς για αυτό, ο οποίος θα αναλάβη…

Continue Reading

Τί’ναι αυτό που τους «ενώνει»; Ο λαϊκισμός!

Του Δημήτρη Ρομποτή* Ο λαϊκισμός συναντάται σε όλο το κομματικό φάσμα και στις καλύτερες των δημοκρατιών! Παρά τις κατά περίπτωση αντιφάσεις, συνισταμένη του παραμένει η διατήρηση ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού σε συνθήκες ηλιθιότητος και αθλιότητος με στόχο τη δημιουργία συνθηκών «σωτηρίας» προς άγραν ψήφων και αντιδημοκρατικής προνομιακής δυνατότητας στους εκάστοτε κυβερνώντες εις βάρος του ίδιου του λαού που υποτίθεται ότι πάνε να «σώσουν» – που να μη σώσουν! Στην Ελλάδα ο συστημικός λαϊκισμός άρχισε επί Χούντας αλλά ανδρώθηκε με το πρώιμο κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ και συνεχίστηκε με συνέπεια κατά τα διαλείμματα που κυβέρνησε η Νέα Δημοκρατία. Σήμερα τη σκυτάλη έχει…

Continue Reading

Η προγονοπληξία του σκυλάδικου

Του Δημήτρη Ρομποτή* Δι’ημάς τους Νεοέλληνας, είναι εξαιρετικά επώδυνο να συνειδητοποιούμε ότι οι άλλοι δεν είναι όσο χαζοί νομίζουμε! Πόσο μάλλον σαν πάμε ένα βήμα πιο πέρα και αντιλαμβανόμαστε ότι μας αφήνουν να νομίζουμε κάτι τέτοιο για τους δικούς τους λόγους όπως κάνουμε και εμείς με ένα παιδί όταν το αφήνουμε να μας «ξεγελάση». Εν προκειμένω τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα διότι το καλάμι που έχουμε καβαλήσει συλλογικά είναι δημιούργημα και «δώρο» αυτών των οποίων η νοημοσύνη θεωρούμε ότι είναι του χεριού μας να υποβιβάζουμε όποτε μας καπνίση. Δεν μασάνε όμως κι΄όχι μόνο επειδή αυτό που τους σερβίρουμε ενίοτε δεν…

Continue Reading

Πού θα βρούνε καλύτερους …μαλάκες;

Του Δημήτρη Ρομποτή* Ηρθε και ο Δεκέμβριος, ο 10κατος και τελευταίος μήνας του Ρωμαϊκού ημερολογίου (από το ελληνικό «δέκα») και ο 12ατος και τελευταίος του Γρηγοριανού που χρησιμοποιούμε έτι σήμερον. Μου θυμίζει ο Δεκέμβρης την Ελλάδα της πάλαι ποτέ Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος: Είτε 10η ήταν ή 12η μετά την προσχώρηση Ισπανίας και Πορτογαλίας, πάντα τελευταία ήταν! Κι’ύστερα τολμούν οι Γερμαναράδες να κατηγορούν τους συνέλληνας του εθνικού (νυχτερινού) κέντρου ότι δεν έχουν συνέπεια, σταθερότητα κλπ. Μα, καλά, στραβοί είναι; Αφού και σήμερα που η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει καμμιά 30αριά χώρες, η Ελλάδα πάλι τελευταία είναι! Τί θέλουν δηλαδή, να βγη τελείως…

Continue Reading

Στρατηγική παρέμβαση στην ομογένεια …

Του Δημήτρη Ρομποτή* Ολοκληρώθηκε, προχτές Κυριακή, ο κύκλος παραστάσεων του θεατρικού έργου «Τρελάθηκε η γυναίκα μου» σε σκηνοθεσία Λουκά Σκιπητάρη. Μια όμορφη παραγωγή του οργανισμού «Theatron», με πολύ καλούς ηθοποιούς, αξιοπρεπέστατα – για τα δεδομένα της ομογένειας – σκηνικά, απρόσκοπτη ροή και πολύ γέλιο. Παρά τις αντίξοες συνθήκες – όχι μόνο καιρικές – την παράσταση είδε αρκετός κόσμος, ανάμεσά τους μαθητές ελληνικών σχολείων, γεγονός που υπενθύμισε και την ευρύτερα παιδευτική διάσταση του θεάτρου ως εμπειρία. Ας ελπίσωμε ότι θα δούμε περισσότερα από το «Theatron» στο άμεσο μέλλον, αν και γνωρίζουμε τις, σε πολλές περιπτώσεις, απαγορευτικές δυσκολίες που συνεπάγεται ένα τέτοιου…

Continue Reading

Μάγεψε ο Καβάκος, γοήτευσε η Γουάνγκ

Του Δημήτρη Ρομποτή* Προχτές, Σάββατο, στο Κάρνεγκυ, μας καθήλωσαν κυριολεκτικά – μέχρι και ο βήχας από τους όχι λίγους κρυωμένους κόπηκε, μεταφορικά και στην κυριολεξία – ο διεθνούς φήμης βιρτουόζος του βιολιού Λεωνίδας Καβάκος και η πανέμορφη, κινεζικής καταγωγής, πιανίστας Γιούτζα Γουάνγκ (Yuja Wang) με την τέχνη, τη χάρη και τη χαρά τους που ξεδιπλώθηκε γενναιόδωρα κατά τη διάρκεια της παρουσίασης ενός καλοστημένου προγράμματος το οποίο περιελάμβανε τέσσερις σονάτες για βιολί των Μπραμς, Σούμαν, Ραβέλ και του Ιταλού Οττορίνο Ρεσπίγκι αντιστοίχως. Στο κατάμεστο Stern Auditorium, ο Καβάκος με ταχυδακτυλουργική άνεση και χειρουργική ευαισθησία κατετρόπωσε την πρώιμη παγωνιά της Νέας Υόρκης…

Continue Reading

Ενα πραγματικό θέατρο ανάμεσα στα …θέατρα

Του Δημήτρη Ρομποτή* Στην ομογένεια κυκλοφορούν πολλά θέατρα, απαντώνται και εις τας καλυτέρας των εκδηλώσεων, στους πλέον ανύποπτους των χρόνων! Θά’λεγα δε, ότι ξενίζει η απουσία τους, όποτε, πολύ σπανίως, συμβεί να μην τους συναντήσης κάπου, καθώς αποτελούν πλέον οργανικό μέρος του ελληνοαμερικανικού γίγνεσθαι. Εχει γεμίσει ο τόπος θέατρα, η «οργανωμένη» ομογένεια είναι μια διαρκής παράσταση για να μην μπορή κανείς να χάση το θέαμα και να μείνη εκτός. Ας, μην ξεχνάμε ότι είμεθα εκ παραδόσεως θεατρικός λαός, τόσο στον «κοσμικό» όσο και τον «εκκλησιαστικό» χώρο, συν τοις άλλοις οι περισσότεροι από εμάς γαλουχηθήκαμε στο θέατρο σκιών, γνωστό και ως…

Continue Reading

Contact

NEOhellenika

Demetrios Rhompotis, Publishing Committee Chairman of NEO Magazine